پس از اعلام این تصمیم در ۲۷ مرداد، قیمت تسه ابتدا حتی مسیر نزولی را در پیش گرفت و سپس با رشدی محدود به محدوده ۹۵ هزار تومان رسید. این در حالی است که سقف وام ۱۰۰ درصد افزایش پیدا کرده بود. جالب‌تر اینکه بالاترین قیمت تسه ۱۴۰۵ در اردیبهشت و پیش از افزایش سقف وام ثبت شده بود؛ زمانی که قیمت این اوراق از ۱۰۸ هزار تومان عبور کرده بود.

اما چرا افزایش وام نتوانست بازار اوراق را تکان دهد؟

یک دلیل مهم، هزینه دریافت خود وام است. هر برگ تسه معادل ۵۰۰ هزار تومان تسهیلات است؛ بنابراین برای دریافت وام دو میلیارد تومانی، زوجین تهرانی به ۴ هزار برگ نیاز دارند. با قیمت حدود ۹۱ هزار تومان، خرید این اوراق حدود ۳۶۵ میلیون تومان هزینه دارد.

از طرف دیگر، قدرت خرید واقعی وام همچنان محدود است. با فرض متوسط قیمت حدود ۲۰۰ میلیون تومان برای هر مترمربع مسکن در تهران، وام دو میلیارد تومانی تنها معادل خرید حدود ۱۰ مترمربع مسکن است.

این رفتار البته بی‌سابقه نیست. افزایش سقف وام در اسفند ۱۴۰۳ نیز نتوانست جهش پایداری در قیمت اوراق ایجاد کند.

به نظر می‌رسد مسئله اصلی، نه فقط مبلغ وام، بلکه فاصله میان سقف تسهیلات و قیمت واقعی مسکن است؛ فاصله‌ای که باعث شده حتی دو برابر شدن وام هم نتواند تقاضای قدرتمندی برای اوراق ایجاد کند.