به گزارش خبرگزاری مهر، هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران (COP۷) در تهران در حالی برگزار می‌شود که حفاظت از تنوع زیستی و ذخایر ژنتیکی دریای خزر از محورهای مهم همکاری‌های زیست‌محیطی میان ایران، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان به شمار می‌رود.

دریای خزر به دلیل برخورداری از گونه‌های بومی و منحصر به فرد، یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های منطقه محسوب می‌شود و حفاظت از منابع زیستی و ژنتیکی آن نیازمند همکاری و هماهنگی میان کشورهای ساحلی است.

علیرضا نجیمی، مدیرکل دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی، با اشاره به اهمیت پروتکل حفاظت از تنوع زیستی خزر (پروتکل عشق‌آباد) اظهار کرد: این پروتکل در پنجمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران در سال ۲۰۱۴ به تصویب رسید و چارچوب همکاری کشورهای ساحلی برای حفاظت از تنوع زیستی دریای خزر را تقویت می‌کند.

وی افزود: موضوع ذخایر ژنتیکی از این منظر اهمیت دارد که گونه‌ها و جمعیت‌های بومی خزر تنها منابع زیستی امروز نیستند، بلکه حامل تنوع ژنتیکی ارزشمندی هستند که می‌تواند در پژوهش‌های علمی، حفاظت از گونه‌ها، احیای جمعیت‌های در معرض تهدید و استفاده پایدار از منابع زیستی مورد توجه قرار گیرد.

نجیمی ادامه داد: هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران می‌تواند فرصتی برای تقویت همکاری میان پنج کشور ساحلی دریای خزر در زمینه پایش تنوع زیستی، تبادل داده‌های علمی و حفاظت هماهنگ از گونه‌ها و زیستگاه‌های مشترک باشد.

مدیرکل دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی گفت: مدیریت و بهره‌برداری پایدار از منابع ژنتیکی می‌تواند موضوعاتی از جمله دسترسی به منابع، انجام تحقیقات علمی، تبادل اطلاعات و تدوین و تقویت چارچوب‌های حقوقی میان کشورهای ساحلی را دربرگیرد.

وی افزود: برگزاری هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران در تهران می‌تواند موجب شود حفاظت از سرمایه‌های ژنتیکی و زیستی دریای خزر بیش از گذشته در چارچوب همکاری‌های منطقه‌ای، علم‌محوری و استفاده پایدار از منابع طبیعی مورد توجه قرار گیرد.

نجیمی تأکید کرد: تداوم چنین رویکردی می‌تواند در حفاظت از گونه‌های منحصر به فرد دریای خزر و صیانت از تنوع زیستی این پهنه آبی برای نسل‌های آینده مؤثر باشد.