به گزارش خبرآنلاین، شرکت متا اعلام کرده است که از ۸ مه ۲۰۲۶ یعنی از همین امروز پشتیبانی از قابلیت «رمزگذاری سرتاسری» (End-to-End Encryption) در پیام‌های دایرکت اینستاگرام متوقف می‌شود؛ تصمیمی که به‌گفته این شرکت به معنای حذف کامل حریم خصوصی کاربران نیست، اما به باور کارشناسان امنیتی یکی از مهم‌ترین لایه‌های امنیتی پیام‌رسانی در این پلتفرم را از میان برمی‌دارد و بحث‌های گسترده‌ای درباره آینده حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته است.

به نقل از شرق، در واقع تصمیم متا برای توقف پشتیبانی از «رمزگذاری سرتاسری»  در پیام‌های دایرکت اینستاگرام، صرفاً یک تغییر فنی در یک پیام‌رسان نیست؛ بسیاری از کارشناسان آن را عقب‌گردی جدی در معماری حریم خصوصی یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های اجتماعی جهان می‌دانند؛ تغییری که می‌تواند هم شیوه استفاده کاربران را تغییر دهد و هم معادلات نظارت، امنیت و اعتماد در فضای دیجیتال را تحت تأثیر قرار دهد.

رمزگذاری سرتاسری در اینستاگرام تا پیش از این به این معنا بود که پیام‌ها فقط در دستگاه فرستنده و گیرنده قابل خواندن هستند و حتی خود متا هم به محتوای آن‌ها دسترسی ندارد. اما با حذف این لایه، پیام‌ها در مسیر انتقال همچنان رمزگذاری خواهند داشت، ولی دیگر از همان سطح حفاظت «کاملاً غیرقابل‌دسترسی برای پلتفرم» برخوردار نیستند. همین تغییر ظاهراً فنی، در عمل مرز میان «حریم خصوصی مطلق» و «دسترسی بالقوه پلتفرم به داده‌ها» را جابه‌جا می‌کند.

متا در توضیح رسمی خود اعلام کرده که این قابلیت استفاده محدودی داشته و بیشتر کاربران از آن بهره نمی‌برده‌اند. همچنین این شرکت گفته هدف از این تصمیم، ساده‌سازی تجربه کاربری و تمرکز روی ابزارهای دیگر پیام‌رسانی است. برخی گزارش‌ها نیز نشان می‌دهد متا عملاً در حال سوق دادن کاربران به سمت واتس‌اپ است؛ جایی که رمزگذاری سرتاسری همچنان به‌صورت پیش‌فرض فعال است.

اما در سطح کارشناسی، این تصمیم با مجموعه‌ای از نگرانی‌های جدی مواجه شده است. نخستین نگرانی، کاهش محسوس سطح امنیت مکالمات خصوصی است. با حذف این لایه، این امکان وجود دارد که داده‌های پیام‌ها در شرایط خاص، برای تحلیل، بررسی یا حتی پاسخ به درخواست‌های قانونی در دسترس شرکت قرار گیرد؛ چیزی که پیش‌تر از نظر فنی ممکن نبود. همین موضوع برای کاربران حساس مانند روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی، کسب‌وکارها و حتی کاربران عادی که مکالمات شخصی یا مالی دارند، به‌عنوان یک نقطه ضعف جدی تلقی می‌شود.

در کنار این موضوع، منتقدان می‌گویند استدلال «استفاده کم از قابلیت» الزاماً نشانه بی‌اهمیت بودن آن نیست. به باور آن‌ها، این قابلیت اساساً به‌درستی در اختیار کاربران قرار نگرفته و در تنظیمات پنهان بوده یا تجربه کاربری پیچیده‌ای داشته است؛ بنابراین پایین بودن نرخ استفاده، بیشتر نتیجه طراحی پلتفرم است تا بی‌نیازی واقعی کاربران. در همین چارچوب، برخی کارشناسان این تصمیم را نه یک انتخاب مبتنی بر نیاز کاربران، بلکه یک تغییر استراتژیک در جهت افزایش قابلیت نظارت و مدیریت محتوا ارزیابی می‌کنند.

از سوی دیگر، بحث امنیت عمومی و مقابله با محتوای غیرقانونی یکی از محورهای اصلی موافقان این تصمیم است. آنان معتقدند رمزگذاری کامل، در برخی موارد مانع از شناسایی رفتارهای مجرمانه، سوءاستفاده از کودکان، کلاهبرداری‌های آنلاین و سایر فعالیت‌های غیرقانونی می‌شود. از این منظر، کاهش سطح رمزگذاری می‌تواند ابزارهای بیشتری برای نظارت، گزارش‌گیری و همکاری با نهادهای قانونی فراهم کند. با این حال، حتی برخی از این کارشناسان نیز تأکید می‌کنند که این تعادل میان امنیت عمومی و حریم خصوصی، یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های عصر دیجیتال است.

با وجود این استدلال‌ها، نگرانی اصلی منتقدان به یک مسئله بنیادین برمی‌گردد: اعتماد. آن‌ها می‌گویند وقتی یک پلتفرم در مقیاس اینستاگرام، یکی از قوی‌ترین لایه‌های حفاظت از مکالمات را حذف می‌کند، پیام ضمنی آن برای کاربران این است که «سطحی از امکان دسترسی به داده‌ها وجود دارد». همین تصور، به‌ویژه در بازارهایی که اعتماد دیجیتال شکننده است، می‌تواند باعث تغییر رفتار کاربران، افزایش استفاده از پیام‌رسان‌های جایگزین و کاهش تمایل به انجام مکالمات حساس در این پلتفرم شود.

در نهایت، این تصمیم متا را می‌توان بخشی از روند بزرگ‌تری دانست که در آن شرکت‌های فناوری میان دو فشار متضاد قرار گرفته‌اند: از یک سو افزایش مطالبه برای امنیت و مقابله با محتوای غیرقانونی، و از سوی دیگر فشار روبه‌رشد برای حفظ حریم خصوصی کاربران. حذف رمزگذاری سرتاسری در دایرکت اینستاگرام، در عمل یکی از نقاطی است که این تنش به‌صورت عینی خود را نشان می‌دهد؛ نقطه‌ای که هنوز مشخص نیست در نهایت به نفع کدام سمت این جدال تمام خواهد شد.