صفر علیمردانی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: تشکل‌ها و نهادهای مردمی، به‌ویژه اتحادیه‌ها و تعاونی‌ها، هنوز در جایگاه واقعی خود در سطح ملی قرار نگرفته‌اند و زمان بازنگری جدی در نگاه به این نهادها فرا رسیده است.

وی با اشاره به اینکه تشکل‌ها از کهن‌ترین و کارآمدترین سازوکارهای مشارکت مردمی هستند، خاطرنشان کرد: این نهادها ریشه در اعتماد مردم دارند؛ در روستاها دورافتاده‌ترین نقاط را به چرخه تولید و خدمات متصل می‌کنند، در شهرها پل ارتباطی میان شهروندان و حاکمیت‌اند و در سطح استان بازوی اجرایی سیاست‌گذاری‌های توسعه‌ای محسوب می‌شوند.

ظرفیت‌های مغفول‌مانده در توسعه محلی و ملی

مدیرعامل اتحادیه منابع طبیعی مرتعداران استان اصفهان نقش تشکل‌ها در حوزه منابع طبیعی و اقتصاد روستایی را راهبردی دانست و افزود: از مدیریت مشارکتی مراتع و آبخیزها تا ساماندهی زنجیره تأمین محصولات محلی، هر جا به این نهادها میدان داده شده نتیجه ملموس و ماندگار بوده است.

علیمردانی اضافه کرد: تعاونی‌های روستایی و کشاورزی و اتحادیه‌های صنفی با شناخت عمیق از مسائل محلی، گره‌هایی را گشوده‌اند که هیچ نهاد دولتی به‌تنهایی قادر به آن نبوده است.

وی ادامه داد: متأسفانه این نهادها صرفاً به‌عنوان مجموعه‌های محلی و خرد دیده می‌شوند در حالی که ظرفیت آن‌ها بسیار فراتر است.

مدیرعامل اتحادیه منابع طبیعی و مرتعداران استان اصفهان ابراز کرد: تشکل‌ها می‌توانند در سیاست‌گذاری‌های کلان اقتصادی، مدیریت منابع طبیعی، تنظیم بازار و حل بحران‌های زیست‌محیطی نقشی تعیین‌کننده ایفا کنند و صدای جمعی تولیدکنندگان باشند.

نگاه مجری فرعی به جای شریک واقعی عامل عقب‌ماندگیست

علیمردانی یکی از مهم‌ترین موانع را نگاه نادرست به تشکل‌ها دانست و گفت: از این نهادها مشاوره گرفته می‌شود اما به رأی‌شان کمتر توجه می‌شود. از آن‌ها انتظار حل مشکلات می‌رود اما ابزار و اختیارات کافی در اختیارشان گذاشته نمی‌شود. این نگاه از شریک واقعی به مجری فرعی، عامل اصلی عقب‌ماندگی تشکل‌ها از جایگاه شایسته خود است.

وی خطاب به مسئولان تأکید کرد: تشکل‌ها نه رقیب دولت بلکه بازوی توانمند آن هستند. اگر ظرفیت عظیم این نهادها در کنار دولت و در دل جامعه به‌کار گرفته شود، بسیاری از چالش‌های کشور از بیکاری روستایی تا نابسامانی در مدیریت منابع، قابل حل خواهد بود.